کتاب طریق النجات, قران, فواید قرائت قران, شرایط قرائت قرآن

فوائد و شرایط قرائت قرآن

در جلد دوم کتاب طریق النجات، مرحوم محمد کریم خان کرمانی اع در مورد فواید و شرایط قرائت قرآن اینگونه می فرمایند:

فواید قرات قرآن:

۱- زبان نسبت به سایر اعضا برتریی دارد که در اعضای دیگر بدن نیست، و آن تأثیری است که با کلام خود میتواند در قلب دیگران داشته باشد، حتی اگر آن کلام باطل و دروغ باشد. پس سزاوار است که زبان با قرائت قرآن به عبادت و کلامی الهی مشغول شود.

۲- هر عملی که انجام میدهیم شبح هایی از آن ایجاد میشود و تأثیراتی بر اجسام اطراف خود میگذارد، هنگامی که به قرائت قرآن مشغول باشیم این اشباح و آن اجسام همه به دعا و استغفار برای انسان مشغول میشوند.

۳- برای قرآن ملائکه ای موکل هستند که هنگامی که به قرائت آن مشغول باشیم، باعث فرح آنها شده و در روز قیامت به این قرائت شهادت خواهند داد.

۴- ملائکه ای که کاتبان اعمال ما هستند صرفا آنچه از انسان ظاهر میشود را مینویسند و به نفس انسان آگاه نیستند، لذا به قرائت است که آنها چیزی در نامه اعمال ما خواهند نوشت.

۵- همانطور که در قبل گفته بودیم انسان از مراتبی باطنی و ظاهری خلقت شده (از عقل تا جسم) و تا جسم عملی انجام ندهد مراتب باطنی چیزی نخواهند داشت و کامل نخواهند شد. چرا که عمل روح، روح عمل جسد است پس تا جسد ما عملی انجام ندهد نفس و مراتب بالاتر تاثیری نخواهند یافت.

۶-  قرائت قران، شیاطین را از شخص و محیط دفع و طرد میکند.

۷- قرائت قرآن بر شنوندگان آن هم تأثیرات بسزایی داشته و اگر شخصی را متذکر کند، قرائت کننده در آن شریک خواهد بود.

 

اما قرائت قرآن شرایطی دارد:

۱- لازم است قرائت قربه الی الله باشد، نه بخاطر منفعتی دیگر.

۲- سزاوار است که وقت و مکانی را به قرائت قرآن اختصاص دهیم که در آن هر گونه مانعی که توجه را از خداوند برگرداند وجود نداشته باشد.

۳- با توجه و تدبر به معانی قران آن را قرائت کنیم. و به آنچه امر و نهی میکند و به مثال ها و داستانها و حقایقی که برای عبرت و آگاهی ذکر شده توجه کنیم.

۴- خداوند را مخاطب خودمان ببینیم و از زبان او بشنویم و از او و مکالمه با او رو بر نگردانیم و بی توجه نباشیم

۵- نیت بر تسلیم و اطاعت از آنچه میخوانیم را داشته باشیم. در این باب پیامبر ص میفرمایند : نزل القرآن علی خمسه اوجه حلال و حرام و محکم و متشابه و امثال فاعملوا بالحلال و اجتنبوا الحرام و اتبعوا المحکم و آمنوا بالمتشابه و اعتبروا بالامثال و ما آمن بالقرآن من استحل محارمه.

۶- هدف از قرائت تمام کردن یک سوره یا یک جزء نباشد. اگر مقدار کمی از قرآن را با توجه بخوانیم بهتر از قرائت زیاد آن بدون توجه است.

۷- هر چه که ما را از توجه به معانی قران باز میدارد دوری کنیم. (مانند مسائل صوت و لحن) چرا که مقصود حرکت زبان نیست، بلکه معانی آن است.

اما مردم در قرائت قران بر سه دسته اند:

۱- کسانی که صرفا زبان را حرکت میدهند و تدبری در قران ندارند. اینها زیانکار بوده و مصداق آیه ام علی قلوب اقفالها و دعا پیامبر ص هستند که فرمودند ویل لمن لاکها بین لحییه ثم لایتدبرها.

۲- کسانی که زبان را حرکت میدهند اما قلبشان نیز تبعیت زبان را میکند و میشنود و میفهمد که این راه رستگاری و درجه اصحاب یمین  است.

۳-  کسانی که قلبشان به معانی سبقت گرفته و سپس زبان را در اختیار قلب قرار میدهند که در واقع آنچه میخوانند ترجمه ای از آن چه در دل دارند میباشد. و این درجه مقربین است

ان شاءالله که قرآن را در برنامه های خود داشته و به قرائت آن توفیق داشته باشیم.

منصف

یک دوستار آل محمد علیهم السلام که سعی بر نگاه منصفانه دارد

شما ممکن است این را هم بپسندید

۶ پاسخ‌ها

  1. سعید گفت:

    سلام
    بنده سوادچندانی در عربی ندارم بسیار مشتاقم که یاد بگیرم اما تابحال قسمت نشده یا سهل انگاری و تنبلی کرده ام اما آنچه که ذهنم را مشغول کرده اینست که احساس می کنم شرایط قرائت قرآن را ندارم .نه می دانم که صحیح دارم قرائت می کنم و نه هیچ معنی از آن را می فهمم و در مورد خواندن معنی فارسی هم که در بعضی از قران ها دیده ام مطمئن نیستم که معنی درستی باشد ! این بدین معناست که تا وقتی که من نتوانم درست بخوانم و درست معنی عربی بفهمم نباید قرآن بخوانم ؟

  2. سعید گفت:

    متشکرم ان شالله خداوند توفیق عمل بهمون بدهد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *