نجات سنی ها جهنمییون جهنمیین جهنمیون اهل اعراف اعراف اصحاب اعراف

اهل اعراف

در مطلب حظایر بهشت و جهنم، گفتیم که از جمله افرادی که به بهشت اصلی صعود نکرده و در حظایر میمانند اهل اعرافند.

اما اعراف تلی ما بین بهشت و جهنم و خط وسط ما بین نور و ظلمت است، و اهل آن مسلمینی هستند که ذره ای با آل محمد علیهم السلام عداوتی نداشته اما در مورد قبول ولایت حجت بر ایشان تمام نشده است. و یا از شیعیان اثنی عشریه ای هستند که بعضی از اعتقادات و مقامات و فضایل و شروط ایمان را نفهمیده و اقرار نکرده ‏اند، یا میلی قلبی به باطل داشته و دارای عذاب اخروی میباشند.

پس ائمه علیهم السلام (که خداوند در شأنشان می فرماید و علی الاعراف رجال یعرفون کلا بسیماهم،) بر تل اعراف می ایستند و اهل آن را به حساب میکشند. پس هرگاه گناه ایشان بر صوابشان زیاده بوده و صدمات دنیا و برزخ و ترس های عرصات کفایت ایشان را نکرده بود، بطور موقت در ضحضاح جهنم معذب میشوند تا گناهانشان بسوزد، آنگاه ایشان را از جهنم بیرون آورده و داخل حظایر بهشت میکنند. که طبق فرمایش امام علیه السلام، اهل بهشت مدتی به ایشان جهنمیّون میگویند و دعا می کنند که خدایا این اسم را از ما بردار پس بر میدارد.

و ایشان مصداق کسانی میشوند که خداوند فرموده  و اما الذین شقوا ففی النار خالدین فیها مادامت السموات و الارض الا ماشاء ربک یعنی اشقیا در جهنم مخلدند مگر آن کسانیکه خدا بخواهد ایشان را بیرون آورد. و همچنین هر آیه ای در قرآن که دلالت بر جهنم رفتن به معاصی باشد، منظور این افرادند، چرا که جهنم خلد به حب و بغض است نه معاصی.

به طور خلاصه مرحوم کرمانی اع در مورد اهل اعراف میفرمایند:

پس ایشان مومن حقیقی نیستند و لکن دوستی فی‏ الجمله داشته ‏اند پس از این جهت اسم شیعه بر ایشان گفته شده نمی‏بینی که شعاع چراغ مراتب دارد در اول نور غالب است بر ظلمت در وسط نور و ظلمت مساوی شود و چون به نهایت دوری رسد نهایت ضعف پیدا کند به طوری که غلبه بر ظلمت نتواند کرد پس از این جهت که نور و ظلمت اصحاب اعراف مساوی شده میان بهشت و دوزخ مانده ‏اند و آنچه از آیات و اخبار برمی‏آید آنقدر در اعراف می‏مانند که ظلمت ایشان ضعیف شود و آخر غلبه با نور شود به شفاعت اولیا پس به ایشان بگویند که داخل جنت شوید و به این واسطه که فی ‏الجمله نوری دارند و آخر غالب می‏ آید به ایشان شیعه گفتند و به جهت مساوی‌بودن نور و ظلمت ایشان را نه کافر گفتند و نه مومن و لکن آخر مستحق اسم ایمان بشوند و لکن ایمان ناقصی و ایشان را در حظایر بهشت جا دهند با مومنین جن چنانکه از امام‏ علیه السلام پرسیدند از حال مومنین جن داخل بهشت می‏شوند فرمودند نه و لکن خدا را حظایری است میان بهشت و دوزخ می‏باشند در آن مومنان جن و فساق شیعه.

و میفرمایند

مراد از فساق شیعه آنهایند که گناهان اخروی کرده‌اند و بی‌توبه و ندامت از دنیا رفته ‌باشند. پس آنها معذب می‌شوند در درجه اعلای جهنم تا پاک شوند بعد بیرون می‌آیند و داخل حظایر می‌شوند اگر شفیع داشته باشند.

نتیجه:

افرادی که در مطلب “نجات ابدی به حب و بغض است” از ایشان دفاع کردیم و گفتیم که آنها را از اهل نجات خارج ندانید، بیشتر ایشان از اهل اعرافند و پس از آنکه گناهان اخروی ایشان توسط عذاب ضحضاح جهنم سوخت، مورد شفاعت قرار گرفته و در حظایر بهشت جای خواهند گرفت. و باز از اینها ضعیف تر اهل تسننی هستند که عداوتی نداشته و در امر ولایت حجت بر ایشان تمام نشده بود، و همانطور که گفتیم برای ایشان نیز نجاتی خواهد بود.

منصف

یک دوستار آل محمد علیهم السلام که سعی بر نگاه منصفانه دارد

۲ پاسخ‌ها

  1. ali گفت:

    بسمه تعالی. جزاکم الله خیرا. لطف بفرمایید عین فرمایشات بزرگان را ذکر بفرمایید، و آدرس دقیق آن را هم یادآور شوید. اعتماد دوستان بزرگان فقط به بزرگان است. متشکرم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *