کرسی عرش سرعت نور بروج دوازدهگانه افلاک

عرش و کرسی و علت سرعت نور

عرش و کرسی در قرآن و کلام اهل بیت علیهم السلام معانی بسیاری دارد، از جمله، مقامات توحید یا تمامی ملک خدا یا آسمان هشتم و نهم که ما فوق افلاک قرار گرفته و نهایت عالم جسم است و… که مقصود ما در این متن معنی اخیر می باشد.

عرش و کرسی لطیف ترین اجزاء عالم جسمند که اقل کثرت در ایشان وجود داشته و شبیه ترین اجسامند به مبدأ، که ما فوق تمامی افلاک قرار گرفته و بیش از همه دارای وسعت و انبساط میباشند.

در تطبیق با عالم صغیر، آن دو مانند قلب و مغز عالم کبیرند که حیات ابتدا به آن دو تعلق میگیرد. و در مراتب باطنی نیز عرش مقام عقل و کرسی مقام نفس را داشته، و بترتیب اول ما خلق الله هر عالمی میباشند. (عرش نماینده پیامبر (ص) بوده و کرسی نماینده حضرت علی علیه السلام است، و ۱۲ صورت فلکی که بر کرسی نقش بسته، نشانه سایر ائمه علیهم السلام میباشند. ( انشاء الله در آینده به تطبیق آسمان ها و ائمه علیهم السلام، میپردازم).

حال شبهه نشود که در مطالب قبل گفتیم ابتدا زمین خلق شد و آسمان ها از دود و بخار آن ایجاد شد، چرا که آنچه در وجود مقدم بوده در ظهور مؤخر است و انسان نیز  هنگامی که از یک نطفه میخواهد به ظهور برسد، ابتدا جسم او کامل شده و کم کم روح و عقل به او تعلق میگیرد. همانطور که در عالم نیز  پیامبر (ص) اول ما خلق الله هستند اما ظهور ایشان در ظاهر در سال ۵۷۰ میلادی بوده و در رجعت نیز پس از همه ائمه علیهم السلام رجعت میکنند.

و همچنین عرش و کرسی، سریع ترین اجسام هستند بخاطر شدت لطافتشان، و نور را نیز که دانشمندان امروزی سریع ترین اجسام میدانند به این خاطر است که نور از جنس عرش میباشد، و ابتداء وجودش از عرش است چنانکه امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند إِنَّ الْعَرْشَ خَلَقَهُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ أَنْوَارٍ أَرْبَعَهٍ نُورٍ أَحْمَرَ مِنْهُ احْمَرَّتِ الْحُمْرَهُ وَ نُورٍ أَخْضَرَ مِنْهُ اخْضَرَّتِ الْخُضْرَهُ وَ نُورٍ أَصْفَرَ مِنْهُ اصْفَرَّتِ الصُّفْرَهُ وَ نُورٍ أَبْیَضَ مِنْهُ ابْیَضَّ الْبَیَاض‏.

و این سرعت به حدی است که آن را ثابت میبینیم، چنانکه صورت های فلکی دوازده گانه که بر کرسی نقش بسته و با او در گردشند، بخاطر شدت سرعت ثابت دیده میشوند، مانند آتش گردان ها یا مانند تلوزیون های قدیمی که در فناوری crt آنقدر با سرعت زیادی الکترون ها منتشر میشدند که ما تصویر ثابتی میدیدیم.

و دیگر اینکه گفتیم، حیات ابتداءً به عرش و کرسی تعلق میگرد، چرا که از تمامی اجسام به مؤثر شبیه تر و نزدیک تر است.  اما عرش و کرسی اجل از آنند که مستقیماً فیوضات را به زمین و زمینیان برسانند و زمین نیز توان تحمل حرارت آن دو را ندارد، لذا افلاک واسطه فیض قرار گرفته و مانند خدامی برای کرسی شدند، تا اولاً از حرارت ایشان بکاهند، (چرا که هر آسمان ۷۰ مرتبه آن حرارت را تظعیف میکند تا به زمین برسانند) و ثانیاً هرکدام مانند حواس پنجگانه برای عرش و کرسی، یکی از حواس باطنی را حامل شده و ثالثاً با ترکیب عناصر به موازین مختلف، موجودات متفاوت را ایجاد کرده و سپس اسباب حیات و رزق ایشان را نیز فراهم کنند، و رابعاً از هر فلکی حصه ای در انسان روی زمین ایجاد شده و حواس باطنی او را بسازند.  برای فهم بهتر مطلب، مطالبی که لینک شده را بخوانید، و در مطالب بعدی نیز به حیات و حیات بخشی افلاک و تأثیر آنها بر زمین خواهیم پرداخت.

ادامه دارد…

منصف

یک دوستار آل محمد علیهم السلام که سعی بر نگاه منصفانه دارد

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *